۱۸آوریل ۲۰۲۵ - طبق مطالعه‌ ای که توسط محققان دانشکده بهداشت عمومی جان هاپکینز بلومبرگ انجام شده است، داروهای محبوب تجویزی کاهش وزن به نام آگونیست ‌های گیرندهی GLP-1، اکنون به طور مکرر توسط بیماران دیابت نوع ۱، با وجود داده‌های محدود در مورد ایمنی و اثربخشی این داروها برای این گروه از بیماران، استفاده می‌ شوند.

آگونیست‌های گیرندهGLP-1 ، بیش از دو دهه پیش برای درمان دیابت نوع ۲تولید شدند. متعاقباً برخی از آگونیست‌های گیرنده GLP-1 برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی و درمان چاقی در جمعیت عمومی بیماران تأیید شدند. بسیاری از بیماران دیابت نوع 1، شروع به مصرف آگونیست‌ های گیرندهGLP-1  کردند - با وجود این واقعیت که تصور می ‌شود این داروها بیماران دیابت نوع ۱را در معرض خطر ابتلا به هیپوگلایسمی، قرار می ‌دهند. به دلیل این خطر، بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱از آزمایشات بالینی آگونیست ‌های گیرنده GLP-1 حذف شده ‌اند.

طبق اعلام مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری، حدود دو میلیون آمریکایی به دیابت نوع ۱مبتلا هستند. این بیماری خود ایمنی در افرادی رخ می‌ دهد که بدنشان انسولین کافی تولید نمی ‌کند و برای تنظیم سطح قند خون به انسولین درمانی مادام‌ العمر نیاز دارد.

محققان برای مطالعه خود، بیش از ۲۰۰۰۰۰پرونده پزشکی افراد مبتلا به دیابت نوع ۱را از سال ۲۰۰۸تا ۲۰۲۳تجزیه و تحلیل کرده و دریافتند که میزان چاقی در بین بیماران دیابت نوع ۱برای همه گروه‌ های سنی و قومیت ‌ها در این دوره افزایش یافته است.این تجزیه و تحلیل همچنین نشان داد که استفاده از آگونیست‌ های گیرنده GLP-1 با افزایش میزان چاقی در بین گروه‌ ها به شدت افزایش یافته است. در بالاترین دسته چاقی، نسبت بیماران بزرگسالی که از این داروها استفاده می‌ کنند از حدود ۴ درصد در سال‌های ۲۰۰۸-۲۰۱۱ به حدود ۳۳ درصد در سال‌های ۲۰۲۰-۲۰۲۳ افزایش یافته است.

این مطالعه به صورت آنلاین در ۳مارس در مجله دیابت، چاقی و متابولیسم منتشر شد.

دکتر Jung-Im Shin، نویسنده‌ی ارشد این مطالعه و دانشیار بخش اپیدمیولوژی دانشکده‌ ی بلومبرگ، گفت: «این یافته ‌ها نیاز فوری به داده‌ های بهتر - از جمله آزمایش ‌های بالینی - در مورد اثربخشی و ایمنی آگونیست‌ های گیرنده GLP-1 در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 را برجسته می ‌کند تا دستورالعمل ‌های روشنی در مورد استفاده از آنها در این بیماران ارائه شود.»

نویسنده ‌ی اول این مطالعه، دکتر Yunwen Xu، محقق فوق دکترا در همان بخش، گفت: دیابت نوع 1 تا زمان توسعه ‌ی درمان ‌های انسولین در دهه ‌ی 1920 قابل درمان نبود. از نظر تاریخی، افراد مبتلا به دیابت نوع 1 معمولاً لاغر بودند، زیرا کمبود انسولین منجر به تجزیه‌ ی چربی و ماهیچه برای تامین انرژی و در نتیجه کاهش وزن می ‌شد. با این حال، درمان ‌های انسولین، همراه با محیطی که باعث افزایش وزن می ‌شود، به افزایش بار چاقی در این جمعیت کمک کرده و تقاضایی را برای آگونیست ‌های گیرنده GLP-1 ایجاد کرده است.

در این مطالعه جدید، محققان داده های ۲۱۷,۴۴۲بیمار مبتلا به دیابت نوع ۱را از بیش از ۳۰سیستم بهداشتی در سراسر ایالات متحده بررسی کردند. داده‌ها از پرونده‌های الکترونیکی سلامت در یک پایگاه داده تجاری بزرگ گرفته شده و دوره زمانی اکتبر ۲۰۰۸تا سپتامبر ۲۰۲۳را پوشش می ‌داد.

محققان داده‌ها را بر اساس دوره ‌های سه ساله، از اکتبر ۲۰۰۸تا سپتامبر ۲۰۱۱شروع و با اکتبر ۲۰۲۰تا سپتامبر ۲۰۲۳طبقه بندی کردند. مطابق با سایر مطالعات اخیر و با توجه به روند جمعیت گسترده ‌تر، آنها دریافتند که شیوع چاقی در بین بیماران دیابت نوع ۱از دوره اول تا آخر به طور قابل توجهی افزایش یافته است: از ۱۸ درصدبه ۲۶ درصددر بین جوانان ۲تا ۱۹ساله و از ۳۰ درصدبه 38 درصددر بین بزرگسالان ۲۰سال و بالاتر. این روند صعودی برجسته در بین سفید پوستان، سیاه ‌پوستان، اسپانیایی ‌تبارها و آسیایی‌ ها؛ در بین مردان و زنان؛ و در بین بیماران تحت پوشش Medicaid،Medicare  و بیمه‌های درمانی تجاری مشاهده شد.

میزان استفاده از آگونیست های گیرنده GLP-1، که بر اساس موارد تجویز این داروها تعیین شد، حتی سریع ‌تر افزایش یافت. این افزایش سریع در هر یک از پنج دسته وزنی، از وزن طبیعی تا چاقی شدید، و در بین جوانان و بزرگسالان رخ داد. برای چهار درصد از بزرگسالان به شدت چاق مبتلا به دیابت نوع 1 در دوره 2008-11 آگونیست‌های گیرنده GLP-1 تجویز شده بود، در حالی که این رقم در سال‌های 2020-2023 به 33 درصد افزایش یافت. در میان جوانان به شدت چاق مبتلا به دیابت نوع 1، کمتر از 3 درصد در سال‌های 2008-11 از آگونیست‌های گیرندهGLP-1  استفاده می ‌کردند، اما به 21 درصد در سال‌های 2020-2023 افزایش یافت که بیانگر یک افزایش هفت برابری است.

به عنوان بخشی از مطالعه، محققان همچنین میزان استفاده از آگونیست ‌های مختلف گیرنده GLP-1 را در هر دوره تعیین کردند .دکتر Xu،گفت: «در دوره‌های اخیر، افزایش زیادی در استفاده از سماگلوتید و تیرزپاتید - قوی ‌ترین نسخه ‌های این داروها برای کاهش وزن - مشاهده شد که بار دیگر بر نیاز به داده‌ های کارآزمایی بالینی روی این بیماران تأکید می ‌کند».

دانشمندان در حال حاضر در حال پیگیری یک مطالعه هدفمند تر در بیماران دیابت نوع ۱هستند که خطر هیپوگلایسمی جدی مرتبط با استفاده از آگونیست ‌های گیرنده GLP-1 را اندازه ‌گیری می ‌کند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/weight-loss-drug-use-risen-sharply-among-children-and-adults-with-type-1-diabetes-study-146680